Monday, January 26, 2009
တစ္ခ်ိန္က..မ
မ..
တစ္မိုးသစ္လို႕တစ္ေဆာင္းေရာက္ခဲ႔
တစ္ေဆာင္းေႏွာင္းၿပီး တစ္ေႏြသစ္ခဲ႔ၿပန္ၿပီ
ရာသီေတြဘယ္လိုေၿပာင္းေၿပာင္း
အခ်ိန္ေတြဘယ္လိုေဟာင္းေဟာင္း
တမ္းတရဆဲပါ..
ကံႀကမၼာဇာတ္ဆရာအလိုက်မို႔
ေလာကဇာတ္ခံုမွာ ေသာကအဖံုဖံုနဲ႔
အပူရုပ္ကို ဟန္လုပ္ကခဲ႔ရတာ
မ..နားလည္းခြင္႔လြတ္ပါေစ.
သစ္ပင္ပန္းမန္တို႔ရဲ႕ အစိုေၿပဆံုးအခ်ိန္ဟာ
မိုးရာသီၿဖစ္ခဲ႔သလို
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးအခ်ိန္ဟာ
၀သာန္ရာသီ ၿဖစ္ခဲ႔တယ္ေလ..
ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ႔ ရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီပါ
(ဒါေပမဲ႔) ေဆာင္းမွာ ႏွင္းစိုတဲ႔ ရြက္ေၿခာက္ေတြ
ေၿမခခဲ႔ရတယ္ေလ..
ေၿမာက္ၿပန္ေလေတြနဲ႔အတူ
ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြၿပန္႔လြင္႔ခဲ႔တာေပါ႔
မေရရာတဲ႔ ဘ၀လမ္းေႀကာင္းမွာ
ယံုႀကည္မွဳ႕ေတြနဲ႔အတူ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔ေပမဲ႔
ထင္တိုင္းတိုးလို႕မေပါက္ခဲ႔ပါဘူး
အေၿခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါေတြဟာ
စည္းခ်က္မညီတဲ႔ႏွလံုးသားကို
က်ိန္စာသင္႔ေစခဲ႔ပါတယ္
ဘ၀ေတြမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ လမ္းဖြင္႔ေပးပါ
ေအာင္ၿမင္မွဳေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးပါ
ေလလႊင္႔ေန႔ရက္ေတြအတြက္ အလုပ္တစ္ခုေပးပါ
(ဒါေပမဲ႔) ဖ်ားနာေနတဲ႔
ႏွလံုးသားဟာ ယိုင္နဲ႔နဲ႔တိမ္တိုက္လို
ခိုကိုးရာမဲ႔စြာ...ေဆြး
မ.......
လက္ခုပ္ဟာ တစ္ဖက္တီးလို႔မၿမည္ပါဘူး
ေၿမနိမ္႔ရာလွံစိုက္တာ လူေတြရဲ႕သဘာ၀ပါ
ေလာကဓံကို အန္တုဖို႔ ေခါင္းေမာ႔ခဲ႔ေပမဲ႔
ကၽြန္ေတာ္႔ေနာက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိခဲ႔ပါဘူး..
အခ်ိန္တိုင္းနာရီတိုင္းဟာ
မ..ပဲလို႔ေႀကြးေႀကာ္ခဲ႔ေပမဲ႔
နီးၿခင္းေ၀းၿခင္းဟာ နယ္နိမိတ္တစ္ခုလား..
ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ အခ်စ္ဆိုတာ
ခပ္ခက္ခက္ သခ်ၤာ ပု စာၦတစ္ပုဒ္လို
အေၿဖဟာ စိတ္ကိုေနာက္က်ိေစခဲ႔ပါတယ္
ကုန္ဆံုးခဲ႔ရတဲ႔ အခ်ိန္ကို ရပ္ႀကည္႔ေနတုန္း
ၿပကၡဒိန္ေတြ တစ္ရြက္ၿပီးတစ္ရြက္
ေက်ာ္လြန္ခဲ႔တာေပါ႔
အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္ၿခင္းလို႔
ရူးမိုက္စြာ လက္ခံခဲ႔ရတယ္..
မ...
အသိခက္စြာနဲ႔စြဲလန္းရဆဲပါ
ဘ၀ဟာ အခ်စ္အတြက္မဟုတ္ခဲ႔ေလေတာ႔
အခ်စ္ဟာ ဘ၀အတြက္မဟုတ္ခဲ႔ဘူးေပါ႔
ေႏြးေထြးစ ေနၿခည္ေအာက္မွာ
ေပါင္မုန္႔ေထာပတ္သုတ္နဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို
အေနာက္တိုင္း စတိုင္လ္
ဟန္ပါပါမစားႏိုင္ပါဘူး
ေကာင္းကင္ၿပာႀကီးရဲ႕ ေအာက္မွာ
ကိန္းဂဏန္းႀကီးႀကီး ဆိုင္ႀကီးေတြဆီလည္း
မာန္ပါပါ မသြားႏိုင္ပါဘူး
ေလာကအလယ္ဥစၥာမႀကြယ္ခဲ႔သၿဖင္႔
ဟိုသြားဒီလာ ဘာစီးေတာ္မွလည္း
မပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ပါဘူး
မ....
ဘယ္သူမွားတယ္ ဘယ္သူမွန္တယ္ဆိုတာ
အေၿဖထုတ္စရာလိုေသးလား
အေၿခအေနေတြဟာ အေၿဖေတြပဲေလ
ၿပဇာတ္မဟုတ္တဲ႔ ၿပယုဂ္တစ္ခုမွာ
ဒူးေထာက္ခဲ႔ရတာ ဘယ္က"တုတ္ႀကီး " လဲကြာ
"တမ္းတေနဆဲ " ဆိုတဲ႔ဒီပါးစပ္..
အေသခ်ဳပ္ပစ္လို႔ ရခဲရင္......
(၂၀၀၁-၂၀၀၂) ေက်င္းသားဘ၀မွ ကဗ်ာစာစု အေဟာင္းအႏြမ္းေလးကို
ၿပန္လည္ခံစားအသက္သြင္း တည္းၿဖတ္ခ်ယ္မွဳန္းလိုက္သည္။
တစ္မိုးသစ္လို႕တစ္ေဆာင္းေရာက္ခဲ႔
တစ္ေဆာင္းေႏွာင္းၿပီး တစ္ေႏြသစ္ခဲ႔ၿပန္ၿပီ
ရာသီေတြဘယ္လိုေၿပာင္းေၿပာင္း
အခ်ိန္ေတြဘယ္လိုေဟာင္းေဟာင္း
တမ္းတရဆဲပါ..
ကံႀကမၼာဇာတ္ဆရာအလိုက်မို႔
ေလာကဇာတ္ခံုမွာ ေသာကအဖံုဖံုနဲ႔
အပူရုပ္ကို ဟန္လုပ္ကခဲ႔ရတာ
မ..နားလည္းခြင္႔လြတ္ပါေစ.
သစ္ပင္ပန္းမန္တို႔ရဲ႕ အစိုေၿပဆံုးအခ်ိန္ဟာ
မိုးရာသီၿဖစ္ခဲ႔သလို
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုးအခ်ိန္ဟာ
၀သာန္ရာသီ ၿဖစ္ခဲ႔တယ္ေလ..
ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ႔ ရာသီဟာ ေဆာင္းရာသီပါ
(ဒါေပမဲ႔) ေဆာင္းမွာ ႏွင္းစိုတဲ႔ ရြက္ေၿခာက္ေတြ
ေၿမခခဲ႔ရတယ္ေလ..
ေၿမာက္ၿပန္ေလေတြနဲ႔အတူ
ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြၿပန္႔လြင္႔ခဲ႔တာေပါ႔
မေရရာတဲ႔ ဘ၀လမ္းေႀကာင္းမွာ
ယံုႀကည္မွဳ႕ေတြနဲ႔အတူ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔ေပမဲ႔
ထင္တိုင္းတိုးလို႕မေပါက္ခဲ႔ပါဘူး
အေၿခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါေတြဟာ
စည္းခ်က္မညီတဲ႔ႏွလံုးသားကို
က်ိန္စာသင္႔ေစခဲ႔ပါတယ္
ဘ၀ေတြမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔ လမ္းဖြင္႔ေပးပါ
ေအာင္ၿမင္မွဳေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးပါ
ေလလႊင္႔ေန႔ရက္ေတြအတြက္ အလုပ္တစ္ခုေပးပါ
(ဒါေပမဲ႔) ဖ်ားနာေနတဲ႔
ႏွလံုးသားဟာ ယိုင္နဲ႔နဲ႔တိမ္တိုက္လို
ခိုကိုးရာမဲ႔စြာ...ေဆြး
မ.......
လက္ခုပ္ဟာ တစ္ဖက္တီးလို႔မၿမည္ပါဘူး
ေၿမနိမ္႔ရာလွံစိုက္တာ လူေတြရဲ႕သဘာ၀ပါ
ေလာကဓံကို အန္တုဖို႔ ေခါင္းေမာ႔ခဲ႔ေပမဲ႔
ကၽြန္ေတာ္႔ေနာက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိခဲ႔ပါဘူး..
အခ်ိန္တိုင္းနာရီတိုင္းဟာ
မ..ပဲလို႔ေႀကြးေႀကာ္ခဲ႔ေပမဲ႔
နီးၿခင္းေ၀းၿခင္းဟာ နယ္နိမိတ္တစ္ခုလား..
ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ အခ်စ္ဆိုတာ
ခပ္ခက္ခက္ သခ်ၤာ ပု စာၦတစ္ပုဒ္လို
အေၿဖဟာ စိတ္ကိုေနာက္က်ိေစခဲ႔ပါတယ္
ကုန္ဆံုးခဲ႔ရတဲ႔ အခ်ိန္ကို ရပ္ႀကည္႔ေနတုန္း
ၿပကၡဒိန္ေတြ တစ္ရြက္ၿပီးတစ္ရြက္
ေက်ာ္လြန္ခဲ႔တာေပါ႔
အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္ၿခင္းလို႔
ရူးမိုက္စြာ လက္ခံခဲ႔ရတယ္..
မ...
အသိခက္စြာနဲ႔စြဲလန္းရဆဲပါ
ဘ၀ဟာ အခ်စ္အတြက္မဟုတ္ခဲ႔ေလေတာ႔
အခ်စ္ဟာ ဘ၀အတြက္မဟုတ္ခဲ႔ဘူးေပါ႔
ေႏြးေထြးစ ေနၿခည္ေအာက္မွာ
ေပါင္မုန္႔ေထာပတ္သုတ္နဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို
အေနာက္တိုင္း စတိုင္လ္
ဟန္ပါပါမစားႏိုင္ပါဘူး
ေကာင္းကင္ၿပာႀကီးရဲ႕ ေအာက္မွာ
ကိန္းဂဏန္းႀကီးႀကီး ဆိုင္ႀကီးေတြဆီလည္း
မာန္ပါပါ မသြားႏိုင္ပါဘူး
ေလာကအလယ္ဥစၥာမႀကြယ္ခဲ႔သၿဖင္႔
ဟိုသြားဒီလာ ဘာစီးေတာ္မွလည္း
မပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ပါဘူး
မ....
ဘယ္သူမွားတယ္ ဘယ္သူမွန္တယ္ဆိုတာ
အေၿဖထုတ္စရာလိုေသးလား
အေၿခအေနေတြဟာ အေၿဖေတြပဲေလ
ၿပဇာတ္မဟုတ္တဲ႔ ၿပယုဂ္တစ္ခုမွာ
ဒူးေထာက္ခဲ႔ရတာ ဘယ္က"တုတ္ႀကီး " လဲကြာ
"တမ္းတေနဆဲ " ဆိုတဲ႔ဒီပါးစပ္..
အေသခ်ဳပ္ပစ္လို႔ ရခဲရင္......
(၂၀၀၁-၂၀၀၂) ေက်င္းသားဘ၀မွ ကဗ်ာစာစု အေဟာင္းအႏြမ္းေလးကို
ၿပန္လည္ခံစားအသက္သြင္း တည္းၿဖတ္ခ်ယ္မွဳန္းလိုက္သည္။
Labels:
တစ္ခ်ိန္က..မ
တူယွဥ္တြဲ..(သို႔)စြယ္ေတာ္ပန္းခူး
ေရႊလည္တိုင္တစ္ေမာ႔ေမာ႔နဲ႔ ေႏြးေထြးဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္
ပုခံုးစြန္းေလးေပၚ ေမးတင္ေနေသာ ညေန
ကမာၻ အသၤေခ် ၿပည္႔စံုေစ....။
ပါးကြက္အ၀ါေလးနဲ႔ ၀င္းမႊတ္ေသာ အနမ္းလြင္ၿပင္
အဖ်ားခတ္တို႔ထိကစားသြားတဲ႔ ေလညွင္း
စႀကၤာ၀ဠာ ထိတိုင္ ၿဖန္႕က်က္ေစ....။
ပင္႔သက္ရွိဳက္ပံု အစ
အလိုမက် မ်က္ေစာင္းခဲပံုအဆံုး
သူ႔အရိပ္အေယာင္ အားလံုးဟာ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အၿဖစ္ထင္က်န္ေစခဲ႔ရာ...။
အရြက္ကေလးေတြ ေ၀ေနပံုကအစ
တစ္ေယာက္ႏွလံုးအိမ္ ထဲ တစ္ေယာက္အရိပ္ထင္
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ တစ္သြင္သြင္စီဆင္းေနေသာ
သမုဒယပြင္႔မ်ား ထင္ဟပ္ေစခဲ႔ရာ...။
ႀကဲၿဖန္႔သီကံုးေစ..
လွပေနၿမဲ..ႏွစ္ကိုယ္႔တစ္စိတ္ ကမာၻငယ္ေလး.......။
ပုခံုးစြန္းေလးေပၚ ေမးတင္ေနေသာ ညေန
ကမာၻ အသၤေခ် ၿပည္႔စံုေစ....။
ပါးကြက္အ၀ါေလးနဲ႔ ၀င္းမႊတ္ေသာ အနမ္းလြင္ၿပင္
အဖ်ားခတ္တို႔ထိကစားသြားတဲ႔ ေလညွင္း
စႀကၤာ၀ဠာ ထိတိုင္ ၿဖန္႕က်က္ေစ....။
ပင္႔သက္ရွိဳက္ပံု အစ
အလိုမက် မ်က္ေစာင္းခဲပံုအဆံုး
သူ႔အရိပ္အေယာင္ အားလံုးဟာ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္အၿဖစ္ထင္က်န္ေစခဲ႔ရာ...။
အရြက္ကေလးေတြ ေ၀ေနပံုကအစ
တစ္ေယာက္ႏွလံုးအိမ္ ထဲ တစ္ေယာက္အရိပ္ထင္
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ တစ္သြင္သြင္စီဆင္းေနေသာ
သမုဒယပြင္႔မ်ား ထင္ဟပ္ေစခဲ႔ရာ...။
ႀကဲၿဖန္႔သီကံုးေစ..
လွပေနၿမဲ..ႏွစ္ကိုယ္႔တစ္စိတ္ ကမာၻငယ္ေလး.......။
Thursday, January 15, 2009
ဘ၀ တစ္ေကြ႕
"ေလာကဓံ၏ ရိုက္ခတ္မွဳေႀကာင္႔
ငါ၏ဦးေခါင္းသည္..ေသြးတို႔ၿဖင္႔
ခ်င္းခ်င္းနီ၏..သို႔ေသာ္
ညြတ္ကားမညြတ္.."
စိတ္ရဲ႕ေစစားရာေတြေနာက္ လိုက္ရင္းလိုက္ရင္း
ဘ၀ေတြအေႀကာင္းေရာက္ေရာက္သြားတယ္..
ဘ၀ေတြေနာက္လိုက္ရင္းလိုက္ရင္း..
အခ်ိန္ေတြကိုႏွေၿမာ လာတယ္
ေနာင္တရဖို႕ေတာင္ အခ်ိန္မမွီေတာ႕ဘူး
သကၠရာဇ္ေတြ ၿပန္တြက္တယ္..
အခု ၂၃ ၊ေနာက္ ၂၄
ႏွစ္ေတြအမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္လို႕..
ဘယ္သူေၿပာသလဲ..?
လူ ဟူသည္ ေမြးသည္မွ စ
အေသဘက္သို႕ ဦးတည္ေနသည္..
ဘ၀ေတြ..ဘ၀ေတြ အေႀကာင္း အိမ္မက္ မက္တယ္.
ႀကိဳးစားတိုင္း ပန္းတိုင္ မေရာက္ၿဖစ္တာ..
စိတ္ရင္းေစတနာ ေကာင္းလ်က္ မြဲေတေနရတာ
အနစ္နာခံၿပီး နစ္သထက္နစ္ေနတတ္တာ..
ေႀသာ္..အခု
အရည္အခ်င္းမရွိပဲ ပန္းခင္းလမ္းေလွ်ာက္ေနႀကတာ..
စိတ္ယုတ္ စိတ္ပုပ္ မ်ားနဲ႔ ေကာင္းစားေနႀကတာ.
ဒါေတြ..မေၿပာလိုေတာ႕ဘူး သူ႔ကုသိုလ္နဲ႔သူမို႔
သို႔ေပမဲ႕..ဘယ္လိုအရာမ်ိဳးကို
ပံုေသတြက္ေတာ႔မွာလည္း..
တစ္ခါတစ္ရံေတာ႔ အမွန္တရားဆိုတာကလည္း.
ဟိုး..အနက္ရွိဳင္းဆံုး တစ္ေနရာမွာ
ကိန္း၀ပ္ေနတတ္တယ္..
ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္ေတြကို မခုန္မင္ေတာ့ဘူး
ေနာင္လာမည့္ ရက္ေတြကိုသာ ပို္င္စုိးေတာ့မယ္
အရင္စိတ္ဓါတ္ ၊ အရင္လူ ၊ အရင္အသက္ကိုပဲ
အေကာင္းဆံုး အေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ့
ျပန္လည္မြမ္းမံမယ္..
ကဲ.... ဖယ္ၾက ... ဖယ္ၾက
ေလာကဓံရဲ႕ ရိုက္ခ်က္ကို
အနိုင္နဲ႕ ပိုင္းျပမယ္.....
Labels:
ဘ၀တစ္ေကြ႕
Tuesday, January 13, 2009
သူကအလြမ္းမိုး..ကၽြန္ေတာ္က အလြမ္းသစ္ပင္

မင္းမရွိတဲ႔ေန႔ေတြဆိုရင္..
ေကာင္းကင္ႀကီးကိုႀကည္႕ၿပီးေတာ႔လြမ္းတယ္...
မင္းမရွိတဲ႕ညေတြဆိုရင္..
ႀကယ္ေတြကို ေရတြက္ရင္းလြမ္းတယ္..
မင္းမရွိတဲ႔အခ်ိန္ေတြဆိုရင္.
နာရီလက္တံေတြကို..ႀကည္႕ၿပီးလြမ္းတယ္.
မင္းမရွိတဲ႔ရက္ေတြဆိုရင္..
ၿပကၡဒိန္ေတြသာ..ေရတြက္ရေတာ႕မွာေပါ႔..
ဘယ္လိုပဲေနေန..လြမ္းတာက
လြမ္းတာပါပဲ.
ဟူး...
ႏွလံုးသားသည္..ခ်စ္သူအားလြမ္းေနသည္ဟူေသာ.
ေ၀ါဟာရကို..ဦးေႏွာက္ထံသို႕ အသက္ရွဴတိုင္း
ႏွိဳးေဆာ္သည္.
ညာလက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားကလည္း.
ခ်စ္သူသိလိမ္႔မည္.မဟုတ္သည္႕
စာမ်က္ႏွာတစ္ခုတြင္ ခ်စ္သူအေႀကာင္းမ်ားကို.
သီကံုးေနတုန္းပင္ၿဖစ္သည္.
ႏွလံုးသားကြန္ယက္က တစ္ဆင္႕.
ခ်စ္သူသိႏိုင္ပါေစ...
ေပးဖတ္ဖို႕ေတာ႕ မရည္ရြယ္ထားဘူး.
ရင္ဘတ္က ထြက္လာတာေတြကို.
ေဟာ႕ဒီ ဘေလာ႕ေထာင္ေခ်ာက္နဲ႕.
သိမ္းက်ံဳး ဆြဲစိလိုက္တာ..
ဖတ္သမွ်ထဲမွ မွတ္မိသေလာက္..ဖမ္းယူဆုပ္ကိုင္သည္။
Saturday, January 10, 2009
ေႀကကြဲမွဳ...
လမ္းေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ႔ကၽြန္ေတာ္......
ေလွကားထစ္ေတြေပၚကခ်စ္သူကိုု
ဒ႑ာရီလိုလို ဖတ္လိုက္ရတယ္...
တစ္ရံေရာအခါကလို႔စခဲ႔ေပမဲ႔
ဒီေန႔အထိရင္ကိုၿငိတြယ္ႏိုင္ဆဲပါ
ဒါေပမဲ႔ကြယ္.......
ခ်စ္သူရဲ႕မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္အခတ္မွာတင္
ဒ႑ာရီေပါင္းမ်ားစြာ
ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ရအံုးမွာပါ.
အဲဒီလိုနဲ႔ေပါ႔..........။
ခ်စ္သူပါ၀င္လာတဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔အညတရေန႔ရက္ေတြ
သက္တမ္းကုန္ေတာ႔မဲ႔ေဆာင္းလို
တုန္ရီေဖ်ာ႔ေတာ႔စြာႏိုးထလာႀကတယ္..
သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို
ကၽြန္ေတာ္အၿမဲၿမင္ခ်င္တယ္
သူ႔စကားသံေလးကို
ကၽြန္ေတာ္အၿမဲႀကားခ်င္တယ္
သူ႕ကိုခ်စ္ၿမတ္ရဲရင္႔သူအေနနဲ႔
သူ႔သမိုင္းမွာပါ၀င္ခ်င္တယ္
သူ႔အၿပံဳးေတြေအာက္မွာ
ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးသားစေတးထားတာေပါ႔
ေနာင္ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ
လူေတြကမၻာေၿမကိုၿပန္တူးေဖာ္တဲ႔အခါ
ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးသားဟာ
သူ႔အေႀကာင္းေတြမွတ္တမ္းတင္ထားတဲ႔
ခရမ္းၿပာေရာင္ေက်ာက္စာတစ္ခ်ပ္
ၿဖစ္ခ်င္တယ္....။
ခ်စ္သူေရ
ငါ႔ရဲ႕ လက္ဖ၀ါး ေၿခဖ၀ါး
ၿပီးေတာ႕ႏွလံုးသား
အားလံုးကိုတီးေခါက္ႀကည္႕
မင္းအတြက္သံစဥ္လွလွေလးေတြထြက္မထြက္.
ခ်စ္သူ....
ေလာဘႀကီးတယ္ေၿပာေၿပာေပါ႔...
ငါေပးလိုက္သမွ်
ငါၿပန္ရခ်င္တာ
ေလွကားထစ္ေတြေပၚကခ်စ္သူကိုု
ဒ႑ာရီလိုလို ဖတ္လိုက္ရတယ္...
တစ္ရံေရာအခါကလို႔စခဲ႔ေပမဲ႔
ဒီေန႔အထိရင္ကိုၿငိတြယ္ႏိုင္ဆဲပါ
ဒါေပမဲ႔ကြယ္.......
ခ်စ္သူရဲ႕မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္အခတ္မွာတင္
ဒ႑ာရီေပါင္းမ်ားစြာ
ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ရအံုးမွာပါ.
အဲဒီလိုနဲ႔ေပါ႔..........။
ခ်စ္သူပါ၀င္လာတဲ႔
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔အညတရေန႔ရက္ေတြ
သက္တမ္းကုန္ေတာ႔မဲ႔ေဆာင္းလို
တုန္ရီေဖ်ာ႔ေတာ႔စြာႏိုးထလာႀကတယ္..
သူ႔မ်က္ႏွာေလးကို
ကၽြန္ေတာ္အၿမဲၿမင္ခ်င္တယ္
သူ႔စကားသံေလးကို
ကၽြန္ေတာ္အၿမဲႀကားခ်င္တယ္
သူ႕ကိုခ်စ္ၿမတ္ရဲရင္႔သူအေနနဲ႔
သူ႔သမိုင္းမွာပါ၀င္ခ်င္တယ္
သူ႔အၿပံဳးေတြေအာက္မွာ
ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးသားစေတးထားတာေပါ႔
ေနာင္ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ
လူေတြကမၻာေၿမကိုၿပန္တူးေဖာ္တဲ႔အခါ
ကၽြန္ေတာ္ႏွလံုးသားဟာ
သူ႔အေႀကာင္းေတြမွတ္တမ္းတင္ထားတဲ႔
ခရမ္းၿပာေရာင္ေက်ာက္စာတစ္ခ်ပ္
ၿဖစ္ခ်င္တယ္....။
ခ်စ္သူေရ
ငါ႔ရဲ႕ လက္ဖ၀ါး ေၿခဖ၀ါး
ၿပီးေတာ႕ႏွလံုးသား
အားလံုးကိုတီးေခါက္ႀကည္႕
မင္းအတြက္သံစဥ္လွလွေလးေတြထြက္မထြက္.
ခ်စ္သူ....
ေလာဘႀကီးတယ္ေၿပာေၿပာေပါ႔...
ငါေပးလိုက္သမွ်
ငါၿပန္ရခ်င္တာ
ငါမမွားဘူးခ်စ္သူ....။
Labels:
ေႀကကြဲမွဳ...
Subscribe to:
Posts (Atom)